Słownictwo krawieckie

Niejedna osoba zajmująca się po amatorsku krawiectwem, zastanawia się niejednokrotnie nad znaczeniem różnych terminów – fachowych słów, używanych w poradnikach. I nie jest tu istotne, czy jest to szeroko rozumiana odzież, w tym swetry z dzianin, bluzki, sukienki itp. Aby pomóc tym osobom pozwalamy sobie na przedstawienie, kilku z takich wyrażeń, wraz z objaśnieniem ich znaczenia.

OBŁOŻENIE (odszycie): część materiału służąca do odszywania brzegów i podkrojów skrojona na ogół jako część oddzielna. Jeżeli brzeg jest prosty odszycie może być skrojone w jednym kawałku z częścią wierzchnią. Odszycie jest krojone w takim samym kierunku względem nitki, co część wierzchnia.
ROZCIĄGNIĘCIE: może być niezbędne dla nadania odpowiedniej formy. Po skrojeniu brzeg do rozciągnięcia jest krótszy niż gotowy szew. Za pomocą żelazka i wilgotnej ściereczki można rozciągnąć materiał do żądanej długości.
PĘTELKOWANIE: służy do przenoszenia linii wykroju na skrojone części za pomocą fastrygi. Jest to niezbędne w przypadku delikatnych materiałów, gdzie podczas kopiowania linie odbijają się także na prawej stronie. Fastrygować należy podwójną nitką, dużymi ściegami, przez obie warstwy materiału nie napinając przy tym nici. Przy każdym ściegu odzieży – swetra, pozostawia się małą pętelkę. Następnie warstwy materiału należy rozłożyć aż do napięcia nici między nimi. Nici przeciąć w środku pomiędzy warstwami materiału. Sterczące nitki tworzą żądane oznakowanie.
LAMOWANIE: taśmy, skośne paski materiału itp. przyszywane są do brzegów materiału tak, aby lamówki od zewnątrz i od wewnątrz miały tę samą szerokość. Lamowanie służy do wykończenia i równocześnie do ozdoby brzegów materiału. Brzegi przewidziane do lamowania kroimy bez zapasów na szwy.
WDANIE: po skrojeniu brzeg do wdania jest dłuższy niż gotowy szew. Należy go przeszyć fastrygą drobnym ściegiem 1 mm do szwu, a następnie naciągnąć fastrygę na żądaną długość. Nadmiarowy materiał należy wprasować za pomocą żelazka i wilgotnej ścierki tak, aby nie powstały fałdy.

WKŁAD: służy do wzmocnienia części wykrojów lub brzegu. Najbardziej praktyczna jest flizelina. Przy krojeniu wkładu należy dodać zapasy na szwy. Wkład mocujemy zawsze do lewej strony materiału.
MARSZCZENIE: obie strony szwu należy przeszyć w odległości 1/2 cm szerokim ściegiem. Spodnie nitki ściegów naciągnąć na żądaną długość, końce obłożyć na ukośnie wpiętych szpilkach. Rozłożyć równomiernie fałdki. Po przeszyciu szwu wyciągnąć pomocnicze nitki.
WSZYWANIE PODSZEWKI: przy braku innych wskazówek części podszewki należy kroić tak samo, jak części wierzchniego materiału, a następnie zszyć. Wsunąć podszewkę do wnętrza modelu lewą stroną materiału do lewej. O ile brzegi podszewki nie są wszyte do spódnicy, należy je podwinąć do wewnątrz i przyszyć ręcznie drobnym ściegiem.
DZIURKI DO GUZIKÓW: przy braku innych wskazówek należy je dziergać maszynowo zgodnie z instrukcją użytkowania maszyny. Dziurka powinna być większa od średnicy guzika o około 2 mm.
MATERIAŁ W PASKI: w modelach z materiału w paski kierunek ich biegu jest zaznaczony na wykroju. W wypadku użycia materiału o innym biegu pasków niż w oryginale zużycie materiału będzie inne.
TKANINY Z WŁOSEM: jak aksamit, sztruks, loden, flausz muszą być krojone z jednakowym kierunkiem włosa pokazanym na wykroju dla wszystkich części modelu.
ODSZYCIE: tak nazywamy zszycie dwóch części materiału, które następnie będą przewinięte na drugą stronę (odszyte) tak, że zapas szwu pozostanie wewnątrz. Aby brzeg szwu był płaski, należy wyciąć go na szerokość 1/2 cm. Przy zaokrągleniach należy dodatkowo naciąć zapasy na szwy aż do ściegu. Jeżeli odszywane są rogi, to zapasy szwów należy w nich ściąć skośnie tuż przy samym ściegu. Po przewinięciu na drugą stronę brzegi spiąć szpilkami i zaprasować.

Jeżeli pomogło Ci to w domowym szyciu, poleć ten wpis swoim znajomym